Δεν γνωρίζει σύνορα η μόλυνση

Η ξιλέλλα εντοπίστηκε πρώτη φορά στην Ευρώπη το 2013, στην Πούλια της Ιταλίας. Το 2015 και στη Γαλλία, στην Κορσική και στην Κυανή Ακτή. Το 2016 επιτέθηκε σε ελιές, αμπέλια και αμυγδαλιές στις Βαλεαρίδες και σε φυτώριο της Γερμανίας. Το 2017 και το 2018 το βακτήριο βρέθηκε στο Αλικάντε, στη Μαδρίτη και στο Βέλγιο. Εφέτος πια, στις αρχές του χρόνου, αναφέρθηκαν δύο νέα κρούσματα, το ένα στην Τοσκάνη και το άλλο στο Πόρτο σε διακοσμητικά φυτά.

«Σαν ασθένεια της ελιάς προϋπήρχε στην Ισπανία και στην Ιταλία τα τελευταία χρόνια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει το ίδιο έντονο πρόβλημα. Η ξυλέλλα αντιμετωπίζεται μόνο με χημικά φάρμακα, που σημαίνει ότι δεν έχεις συγκομιδή, αλλά και πάλι δεν είναι σίγουρο ότι θα σώσεις το δέντρο», εξηγεί στο Protagon ο Γιάννης Καμπούρης, ελαιοπαραγωγός και διευθύνων σύμβουλος στην εταιρεία ELAWON.

Εκτιμάται ότι η καταστροφική για τη γεωργική παραγωγή δράση του βακτηρίου μπορεί ακόμη και να «σβήσει» κάποιον τόπο από τον ελαιοκομικό χάρτη. Για την Ελλάδα τώρα προέχουν οι έλεγχοι φυτοϋγειονομικού χαρακτήρα στις πύλες εισόδου και κυρίως στα λιμάνια, δηλαδή σε εισαγόμενα φυτικά είδη από την Ιταλία που όπως σημειώσαμε έπεσε ήδη θύμα της ξυλέλλας.

 

Pin It on Pinterest